Je haar blonderen: voors en tegens

Ik heb een tijdje heel licht blond haar gehad, van zomer 2009 tot zomer 2010 ongeveer. Ik wilde dat al héél erg lang en ik besloot toen om gewoon een keer naar de kapper te gaan en het te dóen. Ik was er enorm blij mee en vind het nog steeds superleuk. Maar ik doe het niet weer. Ik wil je vandaag eens uitleggen wat ik zo vervelend vond aan het hebben van blond haar.

De voordelen van geblondeerd haar

Je moet je indenken dat ik van vrij donker haar helemaal licht ging, naar een bijna witte kleur. Het voordeel daarvan? Het enige voordeel wat er aan zit is dat het mooi is! Daar kan ik heel simpel en kort over zijn.

Toen ik de eerste keer blond ging, oktober 2009

De nadelen van geblondeerd haar

En hier de redenen waarom ik na een tijdje stopte met het blonderen van mijn haar… Het is mooi, máár:

• Het is gewoon slecht voor je haar en hoofdhuid. Het is een super chemische behandeling en dat voelt niet lekker. Je hoofdhuid gaat na een paar minuten enorm kriebelen, na wat langere tijd jeukt het zo erg dat je het bijna niet meer houdt. Pijn doet het niet (dat zou niet goed zijn), maar heel vervelend is het wel.
• Na het verven voelt je hoofdhuid nog dagenlang wat ‘rauw’ aan, het is ook wat rood. Vooral als je slaapt jeukt het de eerste nachten, en het voelt heel strak, alsof je een heel strakke badmuts op je hoofd hebt, of zo. Dit is echt niet fijn!
• Met alleen blonderen ben je niet klaar: daarna gaat er nog verf overheen. Na het blonderen is het geel (zeker als je wat donkerder haar hebt zoals ik), dus met verf krijgt het dan nog een mooi kleurtje. Dubbelop een aanslag op je haar, dus.
• Als je een warme haarkleur van jezelf hebt, is het heel lastig om het gele uit je haar te houden. De verf loopt gauw terug en dus zit je snel weer met gele lokken. Dat vond ik echt vreselijk en dus zit je heel vaak bij de kapper.
• Je haar wordt stro. Echt. Het kan er nog zo gezond uitzien door glansproducten, en je kan het nog zo verzorgen, het wordt heel dof, droog, dor. Als touw. Stro.
• Uitgroei… Na twee weken heb je al donkere puntjes bij je aanzet. Maar je wilt het ook weer niet te vaak ontkleuren, want dat is slecht voor je haar en hoofdhuid. En dus zit je elke keer met het dilemma ‘naar de kapper of nog even wachten?’
• Het is tricky om het zelf thuis te doen. Ik durfde het zelf niet aan met mijn donkere haar en sowieso vind ik die bleekspullen wel gevaarlijk om zelf mee te werken. Je weet niet wat normaal is, wat goed is, wat qua gevoel nog gaat, dus je kan beter naar de kapper gaan. Maar ja, daar betaal je natuurlijk ook weer een flinke prijs voor, zeker omdat het én ontkleuren én verven is elke keer. Niet verven gaat echt niet, dan is je haar kanariegeel (tenminste, dat was het bij mij).
• Verzorgen gaat veel tijd kosten. Je wil het zo koel (niet geel) mogelijk houden en zo gezond mogelijk, voor zover dat nog kan. En dus zit je vaak te hannesen met maskers, blauwe zilvershampoo, leave-in kleurconditioners… Dat is toch wel lastig na een tijdje (en het kost ook extra geld).
• Als je je uitgroei bij laat werken (ontkleuren en verven) is het altijd wat geler dan de rest van je blonde haar. Da’s niet zo mooi (en moet je nog een keer terugkomen, dus nóg een keer die chemische troep er over heen).

Zie je die gele rand rond mijn hoor? dat is de uitgroei die bijgekleurd was, en blijft altijd geler dan de rest.

Zo licht had ik het. Hier is het wel vrij goed koel, je zit bijna geen gelige lokken.

Ik liet het vanaf dit moment (april 2010) langzaam bruin maken. Eerst de voorkant en achterkant, en later ook de rest.

Geloof me, ik vond het prachtig mooi, maar na een tijdje trok ik het gewoon niet meer, dat vervelende gevoel op mijn hoofdhuid, dat verrotte haar, de kosten. Dus toen ben ik heel langzaam overgegaan naar bruin, in stapjes. Dat kan prima, alleen pakt dat witte de kleur niet zo goed, dus dat kost ook weer wat tijd. Denk dus goed na voor je blond gaat, want het vergt wat tijd, energie en aandacht. En je gezonde haren gaan eraan!