Lees hier mijn eerste deel van onze Jerez-reis!
Kaart
Jerez - Cynthia.nl
Je vindt hier mijn kaart met alle plekken die ik heb besproken in mijn Jerez verslagen. Je kan hier klikken als je de kaart niet goed kan zien.
Woensdag
Woensdag hebben we twee ‘afspraken’ op het programma: eerst gaan we in de ochtend naar de Sherry Council in Jerez de la Frontera. De council zorgt onder andere voor de promotie van sherry. Vandaag hebben we een presentatie en proeverij van en met de directeur, Beltram. Hij geeft ons een hele interessante technische uitleg over de sherry’s en natuurlijk proeven we het een en ander. Daarna rijden we naar Sanlucar de Barrameda voor een bezoek aan Bodegas Barbadillo.
Van Beltran krijgen we een hele praktische uitleg over sherry, erg leerzaam!
We zijn inmiddels in Sanlucar de Barrameda. De kuststad waar Manzanilla sherry vandaan komt: Fino uit Sanlucar heet Manzanilla (om het allemaal nog even wat ingewikkelder te maken). We zijn op bezoek bij Barbadillo, een enorm huis dat ook veel wijn maakt.
Vanaf de bodega zie je de kust liggen. De stevige zeewind die hier staat heeft veel invloed op de sherry.
Deze dagen zijn we op pad met deze prachtige Volkswagen Combi. Wat een plaatje, he?
Na het bezoek en de proeverij bij Barbadillo hebben we trek. Op aanraden van de wijnmaker bij Barbadillo gaan we naar Casa Balbino.
Manzanilla en langoustines, perfecte combinatie!
Deze ’tortillas de camarones’ zijn een specialiteit uit Sanlucar. Het zijn een soort knapperige hartige koekjes met garnaaltjes erin. Heerlijk!
Casa Balbino
We besluiten naar de kust te lopen en hier een wandeling te maken.
Uiteindelijk wordt dit een stevige strandwandeling. We lopen richtig een strandtent, maar na 45 minuten lopen blijkt die er niet te zijn, haha. We zijn nog wat te vroeg in het seizoen.
Donderdag
Op donderdag hebben we een auto gehuurd en gaan we op eigen gelegenheid nog op bezoek bij bodega Ximenez-Spínola. Hier wilde ik zelf nog heel graag naartoe. Dit huis is heel anders dan andere sherryhuizen: ze werken alleen met het druivenras Pedro Ximenez. De andere bodega’s werken met Palomino Fino voor droge sherry’s en met Moscatel en Pedro Ximenez voor zoete sherry’s. Hier gebruiken ze alleen Pedro Ximenez, voor zowel droge als zoete wijnen. De bodega heeft ook een eigen wijngaard (wat ongebruikelijk is) en maakt 2 sherry’s, vier wijnen en een aantal brandy’s.
Na ons bezoek aan Ximenez-Spínola rijden we zuidwaarts. Op aanraden van velen gaan we naar het witte dorpje Vejer de la Frontera. Ook rijden we nog wat verder langs de kust.
Ontbijten op ‘ons’ dakterras bij het hotel
Proeven bij Ximenez-Spínola
De kelder in!
We zijn echt onder de indruk. Dit bezoek is onze favoriete van de hele week!
We gaan op pad en onze eerste stop is Vejer de la Frontera. Wauw, wat is dit een prachtig stadje met eindeloze witte steegjes.
We drinken koffie bij El Jardin de Califa, het dakterras van een Marokkaans hotel/restaurant. Het uitzicht is fenomenaal.
We besluiten er te lunchen. Ik houd van deze details.
We delen twee gerechten, eerst deze spies met kip van de barbecue.
En deze tajine met rund, vijgen en pompoen. Het is lang geleden dat ik Marokkaans heb gegeten en het is zó lekker.
Wandelen door Vejer.
Vejer
Ik koop wat mooie Marokkaanse schaaltjes bij deze leuke winkel.
Weer zo’n mooi portiekje!
We rijden door en maken een strandwandeling bij Playa Zahora. Een koffietje op het strand kan nog niet, maar even met de voeten in het zand wel.
We rijden door richting Barbate, waar letterlijk niks is. Alles is nog dicht. Deze tijd van het jaar is prima voor Jerez en andere dorpjes, maar de echte kustplaatsen zijn nog heel leeg.
Bij Zahara de los Atunes kijken we ook nog even op het strand.
Prachtig hier. Voor de kust wordt hier heel veel tonijn gevangen.
Langzaamaan gaan we richting Spaanse etenstijd (negen uur) en we rijden terug. In Vejer had ik een leuk restaurant gezien, dus daar gaan we eten.
Het heet Las Delicias.
Tonijn sashimi
Croquetas
Bao met iberico
Vrijdag
Onze laatste dag! Vandaag rijden we landinwaarts, richting de vele witte dorpen. We gaan naar Arcos de la Frontera en naar Grazalema.
Goedemorgen. Wandelen naar onze parkeerplek, ik houd van dit straatje.
Oké, we zijn aangekomen in Arcos! Dit is nog wel een mooi verhaal: we rijden het centrum in, maar het is overal zó smal dat het nog vrij spannend wordt. Als we eindelijk het centrum weer uitzijn en in een garage parkeren, zien we pas het bord waarop staat dat het centrum alleen voor bewoners is met de auto. Maar toen wij de stad in kwamen rijden stond daar net een bus voor…
Maar mooi is het wel.
Op een leuk terrasje bestel ik ein-de-lijk churros. Daar heb ik de hele week al zin in. Beetje jammer dat ik compleet opgelicht wordt hier: ik betaal €7,50 voor deze churrros waar ze niet eens chocola bij hebben. Op het terrasje hiernaast zijn ze €2,50… Ach ja, zoiets moet op vakantie altijd minimaal één keer gebeuren.
Door dit straatje gingen we dus net met de auto. Gekte. Alle auto’s in het centrum zitten dan ook onder de krassen en deuken.
Wel een mooi uitzicht.
We vinden Arcos mooi, maar niet zo heel leuk. Het is intens toeristisch, overal zie je menukaarten met foto’s en Engelse teksten (dat is in andere plaatsen niet het geval) en het stikt er van de toeristische souvenirwinkeltjes. Mooi om gezien te hebben, maar wij gaan weer.
We halen bij een delicatessenzaak deze ‘bollos de Arcos’. Het zijn een soort koeken naar Arabisch recept, gebakken in een houtoven. Het wordt gemaakt van tarwemeel, olijfolie, water, gist, suiker en kruiden en het resultaat is een vrij stevige koek, met meer een stevige, brosse broodtextuur. Ik vind het altijd zo leuk om zulke plaatselijke lekkernijen te proeven.
We rijden richting Grazalema. De bergen in! Ik vind dat toch altijd een beetje spannend, zeker als je langs van die afgronden moet…
Maar de uitzichten zijn waanzinnig.
We zijn er!
Grazalema is práchtig. Het is een mini dorpje in de bergen en het is zo mooi. Kleine steegjes, zandkleurige dakpannetjes, veel kleine restaurantjes en terrasjes en overal zie je die berg boven het dorp uittorenen.
We lunchen bij Gastrobar Mirador. We proeven de lokale payoyo kaas, van specifieke geiten die alleen hier leven.
Bruschetta met paddenstoelen, iberico en kwarteleitjes.
‘vogelnestje’ met iberico en ei.
Paddenstoelen uit de oven met honing knoflook. Ziet er niet uit, smaakte fantastisch. Wat hebben we hier lekker gegeten!
Nog even door Grazalema struinen…
Deze geit komen we onderweg tegen.
Toen ik afgelopen week op Google Maps op jacht was naar restaurants, zag ik een ramenzaak (Japanse noedelsoep). Het zat in een winkelcentrum buiten de stad, dus dat vonden we niet zo leuk (ook omdat het ver lopen was). Nu rijden we er praktisch langs en we besluiten er te gaan eten. Het is een soort keten, UDON heet het, maar het eten is zoooo lekker. Vooraf nemen we vier verschillende gyoza en een bao.
Ramen! Niet de lekkerste die ik ooit at, maar wel heel erg goed.
Oké, wow, dat was het! Jee, wat hebben we veel gedaan in zes dagen. Wij zijn als vakantiegangers vaak een beetje lui. Bewust lui, dat wel. We gaan er wel op uit, maar we hangen ook graag op het strand, aan het zwembad of op een dakterras. Nu waren we de hele week veel op pad, en dat was súperleuk. We hebben zoveel mooie plekjes gezien en we hebben onwijs genoten van deze Spaanse week. Ik ben erg verrast door alles wat met sherry te maken heeft en daar ga je zeker later nog over lezen. Maar ook ben ik verrast door het ontzettend gezellige Jerez, het heerlijke eten en de gastvrije mensen. Bedankt voor het lezen!