Ik vertel je in deze blog hoe mijn derde week van het herstel van mijn buikwandcorrectie en borstvergroting eruitziet.
Je vindt hier mijn blogpost waarin ik uitleg hoe ik tot deze keuze ben gekomen.
Hier vind je blogpost van herstelweek 1.
Hier vind je blogpost van herstelweek 2.
De weken worden wat minder eventful omdat het herstel nu wat langzamer gaat. Maar! Toch nog genoeg om te vertellen, uiteraard.
14 dagen na de operatie ga ik weer naar de kliniek voor de tweede controle en de hechtpleisters gaan van mijn wonden af en de hechtknoopjes worden verwijderd. De chirurg heeft alles gehecht met oplosbare hechtingen, dus die hoeven zelf (gelukkig!) niet weggehaald te worden. Ik was een beetje bang voor dit moment omdat ik dacht dat het wel pijn zou doen om die pleisters eraf te laten halen, maar dat viel echt ontzettend mee, het doet eigenlijk niet eens echt pijn, het voelt gewoon vervelend en hier en daar gaat er een korstje of haartje mee, en dat is dan nog vervelender, maar het is zeker geen drama.
Dit is dus het eerste moment dat ik mijn wonden/littekens in vol ornaat zie. Héél gek, wel. En mijn navel! Wow. Die is dus verplaatst omdat mijn navel in het gebied zat dat is verwijderd. De wond van de buikwandcorrectie zit echt van heup tot heup, de wonden onder mijn borsten zitten mooi ‘in de plooi’ en zijn ongeveer 15 centimeter breed. Alles ziet er boven verwachting goed uit, eigenlijk. Op veel plekken zitten korstjes, er zijn ook wat open plekjes die bloeden of waar wat wondvocht uitkomt. Het devies is: zoveel mogelijk aan de lucht laten drogen, zo min mogelijk er op plakken of smeren (liever helemaal niet) en zorgen dat er zo snel mogelijk een korstje op komt.
Alles gaat vrij snel dicht, alleen ik heb een hardnekkig plekje onder mijn rechterborst die nog niet dichtgaat. Het is een beetje lastig, omdat ik een strakke sportbh aan moet, en die band schuurt over het wondje heen waardoor die steeds weer open gaat. Het is niet ontstoken of pijnlijk, maar ik wil gewoon dat er een korstje opkomt. Hierover heb ik contact met mijn chirurg deze week en ik krijg het advies om een wat ‘losser’ zittende sporttop of hemdje te dragen dat wel compressie en steun geeft, maar niet zo hard schuurt, dus dat probeer ik. Hoe het afloopt met de wond, lees je in mijn volgende weekoverzicht (cliffhanger, maar meteen ook een spoiler: het komt goed met het wondje).
Let wel op dat dit advies is dat ik voor mijn persoonlijke situatie heb gekregen en dat je dit niet zomaar moet overnemen als je in eenzelfde situatie zit 🙂
Deze week kan ik langzaamaan weer steeds meer. Ik doe mijn eerste wandelingetje in mijn eentje buiten, en dat is zó fijn dat dat kan. Ik mag op mijn zij slapen, maar dat durf ik nog niet zo goed aan. Ik lig dan namelijk op mijn buikwond (die loopt tot beide heupen) en dat vind ik nog een beetje spannend. Op zaterdag ga ik zelfs naar de kapper om mijn haar te laten wassen en föhnen en dat is heerlijk. Ik kan steeds zonder pijn of ongemak wat verder wandelen.
De zwelling verschilt nog steeds per dag, maar er zit nog steeds een aardige ‘bobbel’ op mijn buik en rond de buikwond. Ik denk dat het wandelen wel helpt, net als genoeg water drinken en voedzaam eten. Het is nu even wat het is, het hoort erbij, blijkbaar.
Deze week probeer ik ook weer een keer boven in ons eigen bed te slapen, en dat gaat relatief goed. Het nadeel is dat als ik ga verliggen of toch een poging doe om op mijn zij te gaan liggen, ik Willem direct wakker maak. Hij is ook superalert omdat hij bang is dat hij me per ongeluk een stomp geeft of tegen me aan gaat liggen. Dus na één nacht boven ga ik toch weer beneden slapen omdat dat voor ons allebei nu nog even fijner is. Het verpleegbed staat dus nog steeds beneden, en ik moet zeggen dat het overdag ook wel echt prettig is omdat ik dan in een hele fijne houding kan liggen/zitten, zeker omdat ik enkele keren per dag mijn wonden moet ‘luchten’ en dat is fijner in een verstelbaar bed dan plat op de bank.
IJs uit de Ninja Creami, deze is gemaakt van kokosmelk en magere kwark (met een beetje zoetstof) en een verkruimeld Speculoos koekje.
Geinfluenced door Debbie Zwiers en Janine Kho bestelde ik dit heerlijke joggingpak van Adidas. I LOVE IT. Willem vindt de broek een gordijn. Ach ja.
Havermout met pindakaas. Hmmm.
Ik geniet ENORM van Winter vol Liefde én van de Reality Check podcast over Winter vol Liefde.
Tomaten-paprikasoep met parelcouscous van HelloFresh.
Lunch: een ei wrap met groente en hüttenkase en avocado.
Spelletje spelen.
HelloFresh maaltje: Sukadelap met appel-koolrabisalade en aardappeltjes.
Bij de kapper. Het lukte me om er 30 minuten heen te wandelen en 30 minuten terug, maar daarna was ik echt gesloopt, haha.
Ik geniet heel erg van deze momenten.
Nou, het gaat lekker voorwaarts, bergop, steeds een beetje beter. Deze week heb ik ook al een paar keer mijn laptop erbij gepakt om wat te werken, ik maak steeds vaker mijn eigen eten (ontbijt maak ik nu elke dag gewoon zelf), ik rommel wat in huis (ik mag nog geen ‘zwaar’ huishoudelijk werk doen zoals stofzuigen, bed verschonen of de badkamer schoonmaken of zo), ik wandel. Het is nu een kwestie van goed naar mijn lichaam luisteren en kijken wat wel en niet lukt en daar dan ook naar handelen. Binnen het normale en geadviseerde natuurlijk, ik ga echt nog geen yoga of krachttraining doen of zo, dat gaat (en mag) echt nog niet.
Bedankt voor het lezen en bedankt voor je geduld met deze saaie weekoverzichten, haha.
Liefs,
Cynthia